مناطق گردشگری آذربایجان

روستای اشتبین:

 روستای " اوشتبین"، از توابع بخش سیه رود و دهستان نوجه مهر شهرستان جلفا واقع شده است. «اوشتبین» مرکب از دو کلمه «اوش» به معنی عدد سه و «تیبین» به معنی طایفه تشکیل شده است. یکی از آثار بسیار نفیس و با ارزشی که در این روستا وجود دارد ، کتاب خطی " تاریخ نادری " می باشد که با خطی بسیار زیبا توسط یکی از فرهیختگان روستا به نام " مشهدی محمدعلی " به رشته تحریر درآمده است]6 .[فاصله روستای "اوشتیبین " از جاده اصلی و مرزی سیه رود - خداآفرین حدود هفت کیلومتر بوده و متشکل از سه آبادی به نام های هراس، سیاوشان و جعفرآباد می باشد. این روستا در طول 46 درجه و 29 دقیقه و عرض 38 درجه و 51 دقیقه و ارتفاع 3620 متر از سطح دریا قرار دارد. اوشتیبین " نمونه ای از روستاهای کوهستانی – میان دره ای محسوب شده و محدوده روستا از نظر تقسیمات آب و هوایی جزء مناطق با اقلیم سرد و دارای زمستان های طولانی بوده و برای چندین ماه از سال پوشیده از برف است. معماری موجود این روستا در برخی بناها مربوط به دوره اشکانیان است و بافت روستای " اوشتبین" به واسطه احاطه باغات و سایرعوامل کالبدی نظیر ناهمواری ها، بستر سنگی، شیب تند اراضی و شرایط اقلیمی خاص، کاملا فشرده و فقط در محدوده شمالی روستا امکان توسعه محدود وجود دارد. این روستای تاریخی در خرداد ماه 1379 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است.
اسناد به دست آمده از سنگ نوشته های موجود در روستا تاریخ بنای آن را 843 و 976 هجری قمری نشان می دهند، در زمان های گذشته ، روستای اوشتیبین به شکل قلعه بوده و کسی نمی توانسته به آسانی به روستا دسترسی داشته باشد .این روستا در دره ای واقع شده که از سه طرف توسط کوه های بلند احاطه شده و بر اساس منابع تاریخی در بالای هر کوه سنگری بنا شده بوده و این سه سنگر به دلیل احاطه به روستا از لحاظ امنیتی همانند دژی محکم عمل می کردند]7.[
از دیگر آثار تاریخی مهم روستای " اوشتبین " سنگ های سردرخانه هاست که بر روی یکی از آنها عبارت " امر ببناء هذا العمارت فی الدولت السلطان ابی السلطان شاه محمد خدا بنده خلد الله ملاکه الحق هدایت الله ابن المرحوم مولانا احمد الشیرزادی " و در کنگره راست محراب از بالا تا پایین بیت " ز در درآ و شبستان ما منور کن یا علی دماغ مجلس روحانیان معطر کن به چشم و ابروی ساقی سپرده ام دل و جان یا علی " تاریخ سنگ سردر این خانه تاریخی متعلق به " سرخای " بین سال های 986 و 996 هجری قمری بوده و بر بالای این سردر، یک لوح چوبی قرار دارد که در آن بعد از آیه «و ان یکاد» به سنه 1201 هجری قمری اشاره شده است. سنگرهای موجود در کوه های اطراف روستا، آسیاب های آبی و سرستون های چوبی باقیمانده از مسجد قدیمی از دیگر جاذبه های گردشگری و تاریخی روستای زیبای " اوشتیبین " هستند که تماشای آنها در آرامش سحرآمیز کناره های ارس، لحظاتی به یاد ماندنی را در خاطره گردشگران و میهمانان ثبت می کند